Het favoriete kinderboek van Tine, Dorien, Rita en Bettoul
Tine: Zoem zoem prik prik van Hector Dexet: ‘Dit boek heb ik vorige zaterdag in de bib gebruikt. Tijdens de Boekstart-momenten komen er baby’s en peuters van 0 tot 3 jaar, wat een brede range van leeftijden is. Om dat te doen slagen, hou ik van boeken met veel variatie. Dit boek laat je tellen, geluidjes maken, dieren en lichaamsdelen benoemen… Je kunt er heel veel mee.’
Dorien: Rupsje Nooitgenoeg van Eric Carle: ‘Van jongsaf lezen we voor aan onze kinderen en deze klassieker was een favoriet. De flapjes en het terugkerende zinnetje “de rups heeft nooit genoeg” vinden ze het leukst, en al snel zeiden ze het zelf mee. Ook nu ze zeven en tien jaar zijn, lezen ze er nog af en toe in.’
Rita: Baby ziet: ‘Ik heb een boekje meegebracht voor baby’s van nul tot zes maanden, dus nog vóór ze de Boekstart-boeken krijgen. Ik werd ooit verrast door een vrijwilliger die tijdens een voorleesmoment de aandacht van drie maanden oude baby’s wist te vangen. Sindsdien toon ik graag aan ouders hoe je contact kunt maken met je baby, al op jonge leeftijd, door te praten, zacht te vertellen, te glimlachen... Je ziet hoe baby’s gebiologeerd naar je gezicht en je mond kijken terwijl je voorleest. Dat pure, eerste contact vind ik fantastisch.’
Bettoul: Nijntje hayvanat bahçesinde van Dick Bruna: ‘Dit anderstalige boekje fascineert me, omdat het me terugbrengt naar mijn eigen jeugd. Elke avond zaten we met mama op de zetel; ze vertelde verhaaltjes terwijl we in boekjes keken. Ze had een enorme fantasie. Pas later ontdekten we dat ze eigenlijk niet kon lezen of schrijven. Dat wil ik meegeven: veel ouders, zeker in anderstalige of kwetsbare gezinnen, denken dat voorlezen alleen in het Nederlands kan, of dat ze zelf moeten kunnen lezen. Maar verhalen die van generatie op generatie zijn doorgegeven zijn minstens even waardevol. De bib van Borgerhout heeft ook een groot rek met boeken in verschillende talen. Ik zie hoe enthousiast ouders reageren om verhalen in hun moedertaal te delen met hun kinderen. Dat moment van samen verhalen vertellen, blijft iets heel moois.’